کاراگینان (جلبک دریایی قرمز)
فهرست
1 کاراگینان (جلبک دریایی قرمز)
1.1 توضیحات
1.2 کاربرد
1.3 حمل و نقل / ذخیره سازی
1.4 عوامل خطر
شرح
کاراژین ها یا کاراژینین ها خانواده ای از پلی ساکاریدهای سولفاته خطی هستند که از جلبک های دریایی قرمز استخراج می شوند. انواع مختلفی از کاراگین در پخت و پز و پخت استفاده می شود. کاپا-کاراگینان به دلیل خاصیت ژله ای که دارد بیشتر در تهیه نان و خمیر استفاده می شود. لامبدا کاراگینان گونه ای غیر ژل کننده است که به چسبندگی، حفظ رطوبت و کمک به ویسکوزیته در خمیرهای شیرین کمک می کند. یوتا کاراگینان عمدتاً در کاربردهای میوه استفاده می شود و برای ایجاد ژل قابل برگشت و قابل انعطاف به یون کلسیم نیاز دارد. عصاره ژلاتینی جلبک دریایی Chondrus crispus (خزه ایرلندی) صدها سال است که به عنوان افزودنی های غذایی استفاده می شود. کاراگینان یک جایگزین گیاهی و وگان برای ژلاتین است.
سه کلاس تجاری اصلی کاراگینان وجود دارد:
کاپا در حضور یون های پتاسیم ژل های قوی و سفت و سختی را تشکیل می دهد. با پروتئین های لبنی واکنش نشان می دهد. به طور عمده از Kappaphycus alvarezii تهیه می شود.
آیوتا در حضور یون های کلسیم ژل های نرمی را تشکیل می دهد. این عمدتا از Eucheuma denticulatum تولید می شود.
لامبدا ژل نمی کند و برای غلیظ کردن محصولات لبنی استفاده می شود. رایج ترین منبع Gigartina از آمریکای جنوبی است.
تفاوت های اولیه ای که بر خواص کاپا، یوتا و لامبدا کاراگینان تأثیر می گذارد، تعداد و موقعیت گروه های سولفات استر بر روی واحدهای گالاکتوز تکرار شونده است. سطوح بالاتر سولفات استر دمای حلالیت کاراگینان را کاهش می دهد و ژل های با استحکام کمتری تولید می کند یا به مهار ژل (لامبدا کاراگینان) کمک می کند.
بسیاری از گونه های جلبک قرمز در طول تاریخچه رشد خود انواع مختلفی از کاراگینان را تولید می کنند. به عنوان مثال، جنس Gigartina عمدتاً در مرحله گامتوفیتی خود کاپا کاراگینان و در مرحله اسپوروفیتی خود لامبدا کاراگینان تولید می کند. به تناوب نسلها مراجعه کنید.
همه آنها در آب گرم محلول هستند، اما در آب سرد، فقط فرم لامبدا (و نمک های سدیم دو مورد دیگر) محلول هستند.
کاربرد
کاراگینان محصولی است که از انواع خاصی از جلبک های قرمز، جلبک دریایی که در سراسر سواحل آمریکای شمالی و اروپا یافت می شود، به دست می آید. این محصول اغلب به عنوان یک عامل غلیظ کننده به جای محصولات حیوانی مانند ژلاتین که از استخوان حیوانات استخراج می شود استفاده می شود. این یک عنصر رایج در بسیاری از غذاها و محصولات ژل مانند است و حتی در بیوشیمی نیز کاربرد دارد. کاراگینان تقریباً مشابه آگار است، ماده دیگری که از چندین گونه مختلف جلبک قرمز به دست می آید.
در غذا و سایر محصولات، کاراگینان به عنوان غلیظ کننده، تثبیت کننده و امولسیفایر عمل می کند، به این معنی که به جلوگیری از جدا شدن مواد مخلوط کمک می کند. به غذاها بافتی صاف می بخشد و طعم را برجسته می کند. اغلب در غذاهای لبنی مانند بستنی، ماست و پنیر دلمه استفاده می شود، زیرا به خوبی با پروتئین های شیر واکنش نشان می دهد. کاراگینان همچنین در ژله، فیلینگ پای، شکلات، سس سالاد و حتی به عنوان یک جایگزین چربی در گوشت فرآوری شده یافت می شود. از آنجایی که از جلبک ها می آید، می توان از آن به عنوان جایگزینی برای ژلاتین برای محصولات گیاهی و وگان استفاده کرد.
سایر اقلام غیر خوراکی مانند خمیر دندان، روان کننده های شخصی و ژل های خوشبو کننده هوا نیز ممکن است شامل کاراگینان باشند. این همان عملکردی است که در غذاها انجام می دهد - برای غلیظ شدن و تثبیت محصول و نرم تر کردن آن. برخی از انواع فوم های آتش نشانی نیز از کاراگینان استفاده می کنند که کف را غلیظ می کند و به چسبندگی و موثرتر شدن آن کمک می کند. در شیمی، از ژل های ساخته شده با آن می توان برای حمل میکروب ها یا بی حرکت کردن سلول ها استفاده کرد.
حمل و نقل / ذخیره سازی
این محصول که به صورت پودر تولید می شود به طور فزاینده ای به عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده می شود و فروش قابل توجهی در سراسر جهان دارد. معمولاً در بسته بندی و در کانتینر حمل می شود.
اگرچه نه کاراگینان و نه جلبک دریایی به عنوان محمولههای خطرناک در کد IMDG طبقهبندی نشدهاند، این محصول دیر هنگام درگیر حادثهای بوده است، که نشان میدهد حمل کاراگینان ممکن است در شرایط خاصی خطر آتشسوزی بالقوه داشته باشد.
در این مورد، محموله ای که توسط فرستنده به سادگی 640 کیسه "کاراگینان" توصیف شده بود، توسط کانتینر از چین به اروپا ارسال شد. کانتینر توسط فرستنده بسته بندی شد. محموله به عنوان کالای خطرناک اعلام نشد و در زیر عرشه بلافاصله در مجاورت مخزن سوخت گرم شده انبار شد.
پس از تخلیه در بندر اروپا، قسمت بیرونی کانتینر شواهد واضحی از گرم شدن داخلی و تاول زدن را نشان داد. وقتی ظرف باز شد محموله کاراگینان سیاه شده بود و به نوعی زغال چوب تبدیل شده بود. متعاقباً مشخص شد که محموله کاملاً زیانده است.
شیمیدانان متخصص تحقیقات و آزمایشات گسترده ای را در مورد محموله آسیب دیده و نمونه هایی از پودر کاراگینان تازه از منابع مختلف انجام دادند.
آزمایشات آنها نشان داد که طیف وسیعی از محصولات کاراگینان در دماهای حدود 125 تا 180 درجه سانتیگراد شروع به تجزیه گرمازا (یعنی تجزیه که گرما می دهد) می شوند. تجزیه برخی از نمونه ها گرمای زیادی را منتشر کرد
آنها به دمای بین 600 تا 740 درجه سانتیگراد رسیدند. به اندازه کافی بلند است که مواد قابل احتراق معمولی را مشتعل کند. بر اساس بررسی های کارشناسان، گمان می رود ترکیبی از گرمای مخزن سوخت مجاور و دمای بالای محیط، تجزیه گرمازا ترکیبی از محصول را آغاز کرده باشد.
کمترین دمایی که در آن تجزیه گرمازا شروع شد در آزمایشات کارشناسان 125 درجه سانتیگراد بود. با این حال، کارشناسان بر این باورند که در شرایط خارج از آزمایشگاه، تجزیه کاراگینان ذخیره شده در یک ظرف می تواند در دماهای پایین تر شروع شود. تجربه انجمن از آتش گرفتن محموله به وضوح نشان می دهد که تجزیه گرمازا می تواند در دماهای بسیار پایین تر شروع شود، زیرا به ندرت در انبارهای کشتی 125 درجه سانتیگراد یافت می شود.
بر این اساس، اطمینان حاصل کنید که محصولات کاراگینان همیشه دور از منابع گرما قرار می گیرند.
عوامل خطر
به برگه MSDS مربوطه مراجعه کنید.
منبع
https://asemantejarat.com/%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a7%da%af%db%8c%d9%86%d8%a7%d9%86/